Rainer Maria Rilke

Rok 1918

Jesień 1918

Rilke przekazuje Antonowi Kippenbergowi manuskrypt swych Elegii w ich ówczesnej formie, na wypadek, gdyby nie zdołał ich ukończyć. Znalazły się w nim Elegia pierwsza i druga w odpisie maszynowym, rękopisy ukończonych Elegii trzeciej i czwartej oraz nieukończonych szóstej i dziesiątej, nadto „fragmenty z kręgu elegii”. Podobny odpis poeta przesyła także Lou Andreas-Salomé.

Październik 1918

Rilke spisuje wiersz „Wie Kindheit nach uns langt und sich beruft, / daß wir das waren, die sie ernstgenommen…”. Sonet ten jest prawdopodobnie szkicem pewnej dedykacji.
W roku 1918 powstaje również wiersz w języku francuskim „A Madame Helen Hessel. Géranium qui éclate / au doux soir pluvieux…”.

19 lipca 1918

Z myślą o publikacji w kolejnym numerze „Insel-Almanach” Rilke przesyła Katharinie Kippenberg szkic „Erlebnis. Es mochte wenig mehr als ein Jahr her sein…”, spisany około 1 lutego 1913 roku podczas pobytu w Ronda. Poeta proponuje również zamieszczenie w „Almanachu” utworu „Śmierć” („Der Tod”) oraz przekładów wierszy hrabiny de Noailles z tomu „Les vivants et les morts”.

8 maja 1918

Rilke wprowadza się do mieszkania przy Ainmillerstraße 34 w Monachium. To ostatni adres poety w Niemczech przed ostatecznym wyjazdem do Szwajcarii.

Od 15 kwietnia do 5 maja 1918

W Monachium przebywa z wizytą Katharina Kippenberg. Razem z Rilkem odwiedza państwa Bernus, Herthę Koenig oraz Gulbranssonów, spotyka także Kassnera, Gebsattla, Felixa Brauna, Hofmillera, Hausensteina i Maxa Pulvera.

Od 10 grudnia 1917 do 7 maja 1918

Rilke spędza zimę w Hotel Continental w Monachium.