Rainer Maria Rilke

Rok 1917

Kwiecień

„Das Reich”, kwartalnik wydawany przez Alexandra von Bernusa, publikuje wiersze Michała Anioła w przekładzie Rilkego. Są to „Terzinen. Auf den rasch aufeinander erfolgten Tod seines Vaters und seines Bruders. Obwohl mein Herz bedrückt war übers Maß…” oraz „Strophen. Vielleicht auf Vittoria Colonna. Herrin, da du ganz wie ein sterblich Ding…”. W numerze lipcowym ukazuje się natomiast „Fragment von Michelangelo”: „Ein Riese ist noch, über alles groß…”.

28 marca

Dotychczasowe życie poety, obfitujące w podróże i zdarzenia, życie będące zobowiązaniem do spełnienia pewnej szczególnej misji, a nie jedynie pustą egzystencją, zniknęło bez śladu w głębinie „żrących smutków” teraźniejszości. „Po cóż człowiek znał Toledo, po cóż ujrzał Wołgę, pustynię — by teraz stać w miejscu, przygwożdżony najsurowszym wyrzeczeniem się świata, pełen z nagła nieprzydatnych wspomnień?” — pisał Rilke w liście do wydawcy Kurta Wolffa.

6 stycznia

„Trudno mi mówić o sobie, czas bardzo przytłumił moją zdolność dzielenia się myślami, po wiedeńskiej przerwie nie powróciły jeszcze do mnie spokój ani chęć do pracy. Chyba tylko to, że przeżyłem ostatnio niepokój serca, jakby zesłany przez niespokojne anioły” — pisze Rilke w liście do Lou Andreas-Salomé.