W gospodzie na umytych deskach
bawi się młódź wesoła, głośna,
zgrubiała, mocna dłoń wyrostka
dziewuchy płowej rękę ściska –
i muzykanci grają skorzej
pieśń ze „Sprzedanej narzeczonej”.

„Przepijcie! Ja wam dzisiaj stawiam.”
Proboszcz. Zabawę lubi dobrą.
I gdy ślicznotki już po tańcach
zaprasza do swojego stołu,
na dworze wieczór zalśnił złotem
i w oknach śmieje się zuchwale.

{Dorfsonntag z cyklu Larenopfer, przeł. Andrzej Lam}

{Pierwodruk: „Księga obrazów. Ofiary dla Larów. Chrystusowe wizje”. Przeł. Andrzej Lam. Warszawa 2009}