W zmarniałym lesie słychać ptaka krzyk,
co dziwny się wydaje w tym zmarniałym lesie.
A przecież tkwi zamknięty ptaka krzyk
w tej jednej spośród wszystkich chwil,
jak niebo wielki w tym zmarniałym lesie.
I wszystko w tym wołaniu się zawiera:
Kraj cały się rozciąga w nim bezgłośnie,
potężny wiatr się tuli doń miłośnie,
a chwila, co na przyszłość się otwiera,
jest blada, cicha, jakby coś wiedziała,
jak gdyby śmierć każdego przeczuwała,
co z tego krzyku rośnie.

{Bangnis z tomu Das Buch der Bilder, przeł. Andrzej Lam}

{Pierwodruk: „Księga obrazów. Ofiary dla Larów. Chrystusowe wizje”. Przeł. Andrzej Lam. Warszawa 2009}