Jestem niczym chorągiew oddana przestrzeniom.
Czuję wiatr potężniejący, i sprostać muszę jego tchnieniom,
gdy rzeczy w dole milczenia pochłania nisza:
drzwi zamykają się miękko, a kominy wypełnia cisza;
okna nie drżą jeszcze i wszystko spowija kurz.

Wtedy przeczuwam już burze rozbudzone wśród mórz.
Rozkładam me ręce, zamykam się w sobie,
odrzucam sam siebie i pozostaję w słowie
sam pośród burz.

{Vorgefühl z tomu Das Buch der Bilder, przeł. Dariusz Guzik}